پدر موشکی ایران هم فوتبالیست بود (+عکس)

مرتضی رضایی

اظهارات حسن عباسی درباره فوتبالیست‌ها،واکنش‌های متفاوتی را به همراه داشته است.

بارها و بارها فیلم ها و فایل های مختلفی از حسن عباسی را دیده بودم.گاهی آنها را رد می کردم و گاهی هم گوش می کردم که ببینم چه می گوید،اصلا حرفش چیست ودنبال چه چیزی است؟دروغ چرا،خوشم نمی آمد از جبهه گیری هایش.حرف هایی بی پایه و بی اساس و عمدتا سیاسی.حسم این بود که به دنبال دیده شدن است.می خواهد با نداشته ها،داشته هایی برای خودش دست و پا کند.

می خواهد باشد که فقط باشد،به هر شکلی و به هر قیمتی.اتفاقا جواب هم می گرفت.همین حالا اسمش را جستجو کنید! مدت ها خبری از عباسی نبود و از روز گذشته دوباره "ترند "شده است.

شاید او همین را می خواهد؛دیده شدن به هر قیمتی.نمی دانم باید باور کنیم که او مثلا شهید رضایی مجد را نمی شناسد؟

حسن طهرانی مقدم را چطور؟ اصلا با خودش فکر نکرده که در چوار چقدر فوتبالیست شهید شدند؟ همین حالا هم که من دارم این متن را می نوسیم کمکش می کنم برای دیده شدن!برای اینکه اگر کسان دیگری هم حرف هایی که زده را ندیده،نخوانده و نشنیده اند را ببینند،بخوانند و بشنوند.

اصلا برایم قابل هضم نیست که یک آدمی چنین مدعی،ناآگاهانه خودش را بیاندازد وسط مهلکه،انواع و اقسام توهین ها را به جان بخرد و هیچ اظهار نظر دیگری هم نکند.اینکه می گویند بدنامی بهتر از گمنامی است درباره حسن عباسی کاملا صدق می کند.در این یکی – دو روزه اسمش ترند شده و نظر شخصی ام این است که یک سیاستی خیلی هدفمند،او را به چیزی که می خواسته رسانده است.

با این حال چند عکس را اینجا می گذارم تا حسن عباسی ببیند.می دانم که می داند و شاید قبلا هم همه این عکس ها را دیده باشد اما اگر یک درصد (که بعید است)از روی کم اطلاعاتی و ناآگاهی آن حرف ها را درباره فوتبالیست ها و آنهایی که شهید شده اند زده باشد شاید به این سطح از آگاهی برسد!

آقای عباسی! این عکس ها را ببینید و لذت ببرید که این سرزمین و این مملکت جوان هایی داشته،سردارانی داشته که مرد عمل بوده اند،قدمی برای ایران برداشته اند و آنجا که باید جانشان را هم برای این خاک داده اند.

یک بار دیگر به احترام همه شهدای ایران،شهدای فوتبالیست،شهدای چوار و همه نفراتی که جانشان را کف دستشان گذاشتند تا امروز امثال شما پشت تریبون قرار بگیرید،حرف های بدون علم و آگاهی بزنید می ایستیم و کلاه هایمان را از روی سرمان بر می داریم.روح تمام شهدای این خاک شاد.

چرا عربستان و امارات با وجود بیابان‌های وسیع، سالانه میلیون‌ها تن شن و ماسه وارد می‌کنند؟

تماشاخانه

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

فیلم های دیگر