پنجره‌بازی در پرسپولیس

عصرایران؛ احسان محمدی- تعطیلات میان‌فصل برای پرسپولیس به عنوان صدرنشین و قهرمان 4 دوره پیشین لیگ با پنجره‌بازی گذشت. «باز و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات» از آن ترکیباتی است که در این چند ساله زیاد تکرار می‌شود. قبلاً انگار فیفا خیلی با ما کار نداشت، سالی یکی دو بار تهدیدمان می‌کرد به تعلیق، ما هم جدی نمی‌گرفتیم. خودشان خسته می‌شدند و یک جوری سر و ته ماجرا هم می‌آمد!

  اما وقتی تعداد شکایت‌های بازیکنان و مربیان خارجی از اندازه خارج شد به نظر فیفا در بخش حقوقی‌اش میز ویژه‌ای را به ایران اختصاص داد. جایی که هر روز از آفریقا و اروپا تا آمریکا و آسیا شکایت‌های جدیدی از تیم‌های فوتبال ایران و در راس آن استقلال و پرسپولیس می‌رسید که از پیش هم می‌شد حدس زد که بازنده آن چه کسی است!

  چندسال پیش در جایی می‌خواندم که ژاپن فقط یک شکایت در فیفا داشت و ما 73 پرونده مفتوح! این درحالی است که از لحاط تعداد بازیکن و مربی و کادر فنی غیر بومی، ما و این کشور اصلاً با هم قابل قیاس نیستیم.

  بستن پنجره نقل و انتقالات به عنوان یکی از ابزارهای تنبیهی دو فصل پیش پرسپولیس را رسماً فلج کرد. رفتار غلط یکی، دوبازیکن و جدی نگرفتن مقررات فیفا، باعث شد آن‌ها برای دیدار نهایی مقابل کاشیما در لیگ قهرمانان آسیا با کمتر از 15 بازیکن حاضر شوند که بعضی از این بازیکنان هنوز هم نتوانسته‌اند یک بازی معمولی به نمایش بگذارند. تیم آنچنان تحت فشار قرار گرفت که لشکری از بازیکنان مصدوم شدند. 

  در حالی که فردا پرسپولیس دور برگشت لیگ‌برتر را آغاز می‎‌کند هواداران این تیم تمام هفته باشگاه را درگیر باز و بسته کردن پنجره نقل و انتقالات دیدند. جوری که انگار دیگر لولای پنجره خراب شده است!

  اگر قبلاً فقط بازیکنان خارجی برای دریافت مطالبات معوقه‌شان به فیفا شکایت می‌کردند حالا بازیکنان داخلی هم به اهمیت این اهرم پرقدرت پی برده‌اند و از فیفا کمک می‌خواهند. احسان پیربرناش روزنامه‌نگار و طنزنویس در این باره نوشت:« یه بازیکن‌هایی پنجره پرسپولیس رو بستن که دلت می‌خواد از همون پنجره بسته خودتو پرت کنی پایین، خرده شیشه بره تو جنازه‌ات، اونقدر خون بیاد، نتونن دفنت کنن. از این بدتر اینکه حق هم با اوناست!» و نکته درست همینجاست: حق با آنهاست!

  بازیکنی به هر دلیلی به یک تیم بزرگ پیوسته و در سوی مقابل نماینده باشگاه با عقل سلیم با او قرارداد بسته، پای آن را امضا کرده و متعهد شده که حق و حقوق او را بدهد و نداده است. حالا اینکه بازیکن کیفیت داشته یا نداشته، به درد تیم خورده یا نخورده یک بحث فنی است اما «قرارداد» تعهدی الزام‌آور است.

  احتمالاً بشود شاکیان داخلی را با دسته گل و سبک مدیریتی «من بمیرم، تو بمیری» متفاعد کرد که فعلاً چک بگیرند و بروند تا «ان‌شالله» نقد شود اما این سبک تیم‌داری و حواله بدهی امسال به سال بعد با توجه به گران شدن دلار یک فاجعه است. مثل خوردن استامینوفن کدئین برای درمان سرطان.

  احتمالاً همین چند دقیقه‌ای که شما این یادداشت را خواندید پنجره نقل و انتقالات باشگاه پرسپولیس چند بار دیگر باز و بسته شد! این کمدی تلخ محصول آمد و رفت بی‌قاعده و بی‌مسئولیت مدیرانی است که بدهی روی بدهی می‌گذارند و می‌روند، بی‌آنکه کسی از آن‌ها جوابی بدهد. شغل دل‌انگیزی است عضویت در هیات مدیره تیم‌های بزرگ فوتبال و مدیرعامل شدن در آن‌ها!

تا چه اندازه می‌توان به یک ناو هواپیمابر نزدیک شد؟

بیشتر بخوانید:

شگفت‌‌انگیز مثل استقلالی‌شدن «آرمان رمضانی»

در لیگِ صفر- صفر مثل «سپاهان» زیبا باشید

لبخند ادامه‌دار پرسپولیسِ سیاه‌پوش در صدر

سرمربی کرووات اسبق پرسپولیس درگذشت

گلر استقلال تمرین امروز را ترک کرد

تماشاخانه

موج برکناری زنان متخصص در میراث فرهنگی ایران / غیر متخصصین همچنان بر صندلی قدرت نشسته‌اند

ببینید آتش‌سوزی‌های صنعتی و تجاری در ایران / طی یک ماه بیش از ۳ آتش‌سوزی / نشت گاز ، سهل‌انگاری یا عمدی؟

فیلم های دیگر