آقای وزیر ورزش روغن ریخته را نذر کدام امام زاده می کنید؟

ایمان احمدوند

مجمع عمومی پر حرف حدیث فدراسیون فوتبال برگزار شد و با اکثریت آرا اساسنامه آن تصویب و برای فدراسیون جهانی فوتبال فیفا ارسال شد. ولی جالب آنجاست که بعد از این مجمع "علی نژاد "معاون قهرمانی وزیر ورزش بصورت طلبکارانه ای مصاحبه ای انجام داد و گفت: وزیر ورزش به‌خاطر منافع مردم و فوتبال از حق خ ودگذشت کرد!
اینجاست که باید گفت دقیقا این دوستان از کدام حق صحبت می کنند؟

در تابستان سال جاری فدراسیون جهانی فوتبال در نامه شدیدالحنی به فدراسیون ایران نسبت به تعیین تکلیف سریع‌تر اساسنامه هشدار داده بود که بر این اساس فدراسیون فوتبال ایران با تغییر بندهای اساسی این اساسنامه و حذف "حق رای وزیر ورزش در مجمع فدراسیون فوتبال" اقدام و اصلاحات را برای اعلام نظر به فیفا ارسال گردد. چرا حقی که مقام بالا دست یک سیستم ورزشی سلب کرده است را پای مردم می گذارید؟

این دوستان فراموش کرده اند که یکی از خفت بارترین قرارداد های بین المللی در تاریخ این کشور را با مارک ویلموتس در دوران تصدی همین حضرات بسته شده است. معرفی ویلموتس به فدراسیون فوتبال را مگر "مرکز فرهنگی ایران و هلند" با امضاء شما صورت نگرفت؟ شرکتی که هلندی بود و هر سه مربی که معرفی کرد هر سه غیر هلندی!

حال این ادبیات منت مآبانه شما برای مردم چه معنی دارد؟ در دوربین زل می زنند و می گویند: گذشت وزیر باید در تاریخ فوتبال ثبت شود! این طور کیش شخصیتی از کدام باور ذهنتان ترشح می کند و اینطور نگاه از بالا به پایینتان نمایان می شود! فراموش کرده اید کسانی که در دولت گذشته در همین سمت های که شما حضور داشتند و چطور غرورشان باعث تعلیق فوتبال این کشور شد؟

تاریخ با همه پیچیدگی‌های خود، ساده و آسان است. اگر با تاریخ همگام شوی خواهی دید که برخی افراد چگونه ظهور کرده‌اند و رشد یافته‌اند و به کمال رسیده‌اند و در نهایت با از دست دادن مولفه‌های رشد، ساقط شده‌اند! چنان ساقط شده اند که حتی نامی از آنها در ذهن همین مردمی که شما و دوستانتان بر آنها فخر می فروشید نمانده است.

بیشتر بخوانید

سلطانی‌فر: اصرار به تنظیم اساسنامه طبق نظر فیفا و حضور مسئولان وزارت داشتیم

وزیر ورزش: مردم با خیال راحت به سراغ خرید سهام سرخابی ها بروند

ورزشگاهی که قرار بود دهکده المپیک شود (عکس)

پزشکیان: وعده بی‌پشتوانه مالی، عامل اصلی تورم است

تماشاخانه

حال دل؟ «خون شد و دم به دم  از مژه می‌چکانمش» / یاد جانباختگان دی ماه خونین با شعر سعدی و ابتهاج و صدای شجریان

دو دقیقه از سینمای ناب داریوش مهرجویی ؛ چگونه سوگ فردی، دسته جمعی می‌شود (تماشا کنید)

فیلم های دیگر