5 مطالبه بخش خصوصی گردشگری از رئیس آتی

رئیس کمیسیون گردشگری اتاق تهران در یادداشتی مطالبات بخش خصوصی از رئیس آتی سازمان میراث فرهنگی را عنوان کرده و نوشته است: «آنچه بخش خصوصی می‌خواهد، گشایش مسیر و ایجاد تسهیلات برای روان شدن کار بخش‌خصوصی و تردد گردشگر بین کشورهای مختلف با ایران است.»

به گزارش دنیای اقتصاد، محسن مهرعلیزاده که خود یکی از گزینه‌ها در فضای گمانه‌زنی برای جانشینی سلطانی‌فر است، در این یادداشت تاکید کرده است: «چه رئیس قبلی سازمان باقی بماند و چه در شرایطی که رئیس جدیدی به سازمان میراث فرهنگی و گردشگری بیاید، توقع این است که در این زمینه‌ها برنامه‌های عملیاتی مخصوصی را طراحی و البته به آن عمل کند.»

 وی در یادداشت خود که در سایت اتاق بازرگانی تهران منتشر شده، ادامه داده است: «پس از برجام بسیاری از کشورها برای تماس و ارتباط گرفتن با ایران ابراز تمایل کردند؛ اولین تماس‌ها نیز از سوی تجار بود. کشورهای خارجی می‌خواهند فضای تردد گردشگر را توسعه دهند. حتی اخیرا راه‌اندازی بعضی ایرلاین‌ها و خطوط پروازی هم به این دلیل است که می‌خواهند گامی به پیش بگذارند و بازار ایران را محک بزنند.» به گفته مهرعلیزاده، تمام توقع این است که دولت بتواند برای ارائه تسهیلات بیشتر برای توسعه امکانات زیربنایی کمک کند.

این عضو اتاق تهران با تاکید بر اینکه کسی به دنبال پول مجانی نیست، خاطرنشان کرده است: «دومین مطالبه آن است که تسهیلات اداری ایجاد شود و تسهیل در صدور مجوزها، واگذاری زمین، واگذاری امکانات و... تحقق یابد.» به باور وی، سومین مساله این است که راه برای استفاده از سرمایه‌های خارجی یا ایرانی‌های خارج از کشور باز شود تا در اسرع وقت بتوانیم فضای اقامتی گردشگران را براساس آنچه که در برنامه ششم پیش‌بینی شده، فراهم کنیم. مهرعلیزاده در این‌باره افزوده است:‌ «به این شکل رشد درآمد گردشگری و ورود گردشگران به کشور در پایان سال برنامه ششم یعنی بعد از 5 سال، 5 برابر می‌‌شود.»

رئیس کمیسیون گردشگری اتاق تهران، مساله دیگر را ایجاد فضای عمومی برای جذب و قبول گردشگر عنوان کرده و یادآور شده است: «چنین فضایی از همان محیط فرودگاه بین‌المللی و برخورد تمام ارگان‌ها و سازمان‌های ذی‌ربط در فرودگاه با مسافر شروع شده و چگونگی ارائه خدمات به مسافر در مسیر، جاذبه‌های گردشگری و فضای عمومی کشور را نیز شامل می‌شود. از طرف دیگر، باید رغبت‌های لازم برای ملیت‌ها و توریست‌ها با انگیزه‌های مختلف برای هرکشوری فراهم شود. طبیعی است در داخل کشور یکسری محدوده‌ها را تعریف کرده‌ایم که از بعد فرهنگی رعایت می‌شود. ولی به هرحال با رعایت این محدودیت‌ها باید فضا برای ورود توریست باز شود.»

وی ادامه داده است: «بخش خصوصی خواسته دیگری هم از سازمان میراث فرهنگی دارد؛ آن هم اینکه برنامه‌های عملیاتی کوتاه‌مدت منوط به یکسری مناطق مشخص تعریف شود. مثلا اینکه ارزیابی شود توریستی که از منطقه آسیای جنوب شرقی می‌آید چه روحیه‌ای دارد؟ برخورد او با محیط‌های مختلف چگونه است و چه می‌خواهد؟ پرداختن به این حوزه، برنامه‌ریزی مشخصی می‌خواهد؛ چه اینکه توریست‌ها و سلایق‌شان با یکدیگر متفاوت است. توریست‌های عرب‌زبان و اروپایی و آفریقایی با یکدیگر تفاوت داشته و سلیقه‌های مختلفی دارند. اگر این موارد به شکل طرح‌های اجرایی کاملا ملموس طراحی شود، شاید در کوتاه‌مدت بتوانند در زمینه جذب گردشگر تغییراتی در کشور ایجاد کنند.»