بروز تهديدات داخلي را جدي بگيريم

حميدرضا عسگري در روزنامه آفرینش نوشت: طي سال‌هاي گذشته نمايش قدرت كشور در ابعاد مختلف نظامي، هسته‌اي، علمي وسياست خارجي، به گونه‌اي بوده است كه همواره در آمارهاي بين المللي سرآمد كشورهاي منطقه بوده‌ايم و اين ارتقاي قدرت سبب شده تا در جزيزه ناامني‌هاي خاورميانه ايران لنگرگاه ثبات و امنيت باشد.

تجارب و حوادث مختلفي كه طي دهه‌هاي اخير شاهد آنها بوديم، سبب شد تا نظام به طور كلي ورزيده و در مقابل بسياري از برنامه‌هاي تهديد آميز واكسينه شود. امروز در عرصه سياست خارجي نيز شاهد بازگشت به روز‌هاي هستيم كه تعاملات ما با دنيا داراي عزت و احترام متقابل بود و مي‌توان اين امر را در گسترش رفت‌ و آمدهاي سياسي و همكاري‌هاي دوجانبه و چند جانبه با ساير كشورهاي جهان مشاهده كرد.

هرچه درطي سال‌هاي اخير لايه‌هاي بيروني امنيت و ثبات كشور تقويت شده‌است، به همان نسبت در مديريت و حفظ انسجام وحدت داخلي دچار ضعف شده‌ايم. امروز "اقتصاد" به عنوان يكي از ضعف‌هاي اصلي ما، تاثيرات منفي فراواني در ساير بخش‌ها و امورات روزمره زندگي جامعه گذاشته است. ضعف اقتصادي زمينه ساز انواع معضلات اجتماعي، همچون بيكاري، طلاق، دزدي، فحشا، اعتياد و هزاران آفت ديگر مي‌شود كه بيانش لازم نيست.

اين اقتصاد ضعيف به يكباره پديد نيامده و انتظار بهبود سريع آن نيز دور از منطق است، اما اين اقتصاد بايد سمپاشي شود و ويروس‌هايي كه در دل آن رخنه كرده‌اند از بين بروند. نمي‌توان توقع داشت فساد‌هاي درون سازماني و پرونده‌هاي مالي سنگين يكي پس از ديگري هويدا شود و آن وقت چشم به راه سرمايه گذاري و مشاركت بخش خصوصي باشيم.

اساس مطرح شدن اقتصاد مقاومتي از سوي رهبري، پرداختن به همين آفت زدايي‌هاست تا اقتصاد كشور از درون خورده نشود و مايه پوك شدن بدنه و ساختار آن نگردد، چرا كه اين مسئله به عنوان اهرم فشار دشمنان تبديل خواهد شد، كما اينكه نقش و تاثير تحريم‌هاي خارجي را به خوبي مشاهده‌ كرده‌ايم.

مسئله بعدي در اضمحلال قدرت داخلي، از بين رفتن اخلاق اسلامي و انساني در كشور مي‌باشد. متاسفانه درجايي كه جهانيان نظاره گر رفتارها و كنش هاي سياسي داخلي ايران هستند، تا بر اساس آن مهره چيني كنند و برگه‌هاي بازي خود را به كارگيرند، مشاهده مي كنيم كه افراد و جناح‌هاي سياسي بدون هيچ پروايي از رعايت اصول ادب و اخلاق، وبه دور از هرگونه ممانعت و مماشاتي، رقبا و مخالفين خود را به بدترين شكل ممكن تخريب مي‌كنند.

متاسفانه "دروغ" كه به گفته معصومين كليد تمام گناهان است، تبديل به صحبت‌هاي عاميانه گرديده و اين آفتي جدي براي يك نظام اسلامي است كه خود را پرچمدار اصول اخلاقي و انساني مي‌داند. خيلي راحت به دروغ نسبت‌هايي را به يكديگر نسبت مي‌دهيم، به دروغ خبرسازي مي‌كنيم، به دروغ ادعاهاي مخرب برعليه ديگران مي‌كنيم به دروغ...

اين اضمحلال اخلاقي آفتي است كه تمام وجوه يك نظام اجتماعي را تحت الشعاع قرار مي‌دهد و زماني كه يك جامعه از اصول اخلاقي و انساني خود فاصله بگيرد، هرگونه تهديد و دسيسه‌اي به راحتي برآنها چيره مي‌شود و ديگر قدرت نظامي موجب حفظ و صيانت از آن نخواهد بود.

جاي تاسف است كه امروز حفظ منافع و مناصب بهانه‌اي براي تخريب، توهين و تهمت زني ميان اقشار مختلف گرديده و جامعه را دچار بيماري بداخلاقي نموده است. اين بحران رفتاري بسيار سخت مداوا مي‌شود و تبعات آن بسيار نگران كننده است، كما اينكه امروز به وضوح شاهد نمونه‌هاي بزرگ و كوچك آن هستيم. واقعا براي يك جامعه اسلامي زشت و ناپسند است كه افراد به واسطه رسيدن به اميال و اهداف خود حتي از ارزش‌هاي نظام و دستاوردهايي كه انقلاب با خون اين مردم كسب كرده، نمي‌گذرند و آنها را زيرپا مي‌گذارند.

نتيجه رويه كنوني نياز به پيش‌بيني ندارد و همچون تقويت قواي نظامي نيست كه بتوان با اتكا به آن از هرگونه تهديد خارجي درامان بود. هردروغ، هرتهمت، هربي اخلاقي علني در كشور موجب ضربه‌اي برپيكره نظام و انقلاب است، اما مايه افسوس است كه آن دسته از افراد و گروه‌هايي كه خود را حافظ و پيرو انقلاب مي‌دانند، بيشترين آسيب را به آن مي‌زنند. بايد اميدوار بود عقلانيت و تدبر به عنوان محور رفتار و عمل مسئولان و جامعه قرار گيرد، تا بيش از اين پايه‌هاي ارزشي و اخلاقي دچار آسيب نشوند.