عصر ایران - در گذشته، ابداع و تولید گجت ها به مانند حال پر سرعت نبود و هر محصولی که به بازار معرفی میشد، تا مدتها مورد استفاده و محبوبیت بود. بسیاری از این فناوریها موجب اختراع مدلهای جایگزین بعد از خود شدهاند که هماکنون تمامی مردم در حال استفاده از آنها هستند. در ادامه به معرفی ۱۰ محصول و ۲ مورد افتخاری که دنیای تکنولوژی را دگرگون کردند، میپردازیم.

نوار کاست که در ایران خاطرهساز کاربران دهه ۵۰ و ۶۰ است، در سال ۱۹۶۴ به تولید انبوه رسید. استفاده آسان و حجم ذخیرهسازی بیش از صفحات وینیل، به سرعت این محصولات را جایگزین گرامافونها کرد. نوارهای قصه و ترانههایی که با خودکار بیک جمع میشدند، بخشی جداییناپذیر از حافظه تاریخی ما هستند.

سونی در سال ۱۹۷۹ با معرفی «واکمن»، مفهوم موسیقی قابل حمل را به جهان معرفی کرد. این گجت اجازه میداد موسیقی را از اتاقهای نشیمن به خیابانها ببرید. واکمن پدر معنوی آیپاد و اپلیکیشنهای استریم موسیقی امروزی است.

پس از ورود CD، دیسکمنها پا به عرصه وجود گذاشتند. این محصولات توانایی پخش موسیقی با کیفیت دیجیتال را داشتند و در زمان خود یک کالای لوکس محسوب میشدند. با ورود MP3 Playerها، دیسکمنها نیز به خاطرهها پیوستند.

دیسک مغناطیسی یا فلاپی در دهه ۷۰ میلادی انقلابی در ذخیرهسازی ایجاد کرد. از ابعاد ۸ اینچی تا آخرین نمونه ۳.۵ اینچی، این دیسکها تنها راه انتقال اطلاعات بودند. امروزه که ما از حافظههای ابری و SSD استفاده میکنیم، فلاپیها با ظرفیت ناچیز ۱.۴۴ مگابایتی خود شبیه به یک شوخی به نظر میرسند، اما آنها پایه گذار سیستمهای ذخیرهسازی فعلی بودند.

پیجر دستگاهی کوچک برای دریافت پیامهای متنی بود که در دهه ۹۰ میلادی بسیار محبوب شد. در ایران، پیجر بسیار دیر وارد شد و به سرعت با موج گوشیهای موبایل جایگزین گردید. این گجت پدر سیستم پیامک (SMS) امروزی است.

کنسول دستی نینتندو که در سال ۱۹۸۹ عرضه شد، دنیای بازی را دگرگون کرد. بازیهای افسانهای مثل تتریس و سوپر ماریو روی این دستگاه کوچک، راه را برای کنسولهای قدرتمندی مثل نینتندو سوییچ هموار کردند.

این محصولات میکرو کامپیوترهای تاشویی بودند که قابلیت ثبت شماره تلفن، تقویم و ضبط صدا را داشتند. با ظهور گوشیهای هوشمند، این دفترچههای دیجیتال که روزی عصای دست مدیران بودند، منسوخ شدند.

برندهایی مانند کاسیو با ترکیب ساعت و ماشینحساب، گجتی ساختند که رویای هر دانشآموزی در دهههای گذشته بود. اینها اولین تلاشها برای تکنولوژی پوشیدنی بودند که امروزه به ساعتهای هوشمند ختم شده است.

پیش از دوربینهای دیجیتال، ثبت هر لحظه با دوربینهای آنالوگ و فیلمهای ۳۶ عددی انجام میشد. چاپ و ظهور نگاتیو یک پروسه دشوار و زمانبر بود که امروزه با سنسورهای دیجیتال و حافظههای جانبی جایگزین شده است.

اولین تلویزیونهای همراه با آنتنهای تلسکوپی، تلاش میکردند سیگنالهای آنالوگ را در سفر دریافت کنند. امروزه با وجود تماشای آنلاین (VOD) و یوتیوب، این تلویزیونهای کوچک ۳ تا ۶ اینچی به خاطرهها پیوستهاند.

پیش از نتفلیکس و فیلیمو، دستگاههای ویدئو وی اچ اس پادشاه سرگرمی خانهها بودند. نوارهای بزرگ مغناطیسی که تماشای فیلم را به یک آیین خانوادگی تبدیل کرده بودند. یادآوری ویدئو کلوپها و جریمههایی که برای «عقبگرد نکردن نوار» میپرداختیم، هنوز هم لبخند بر لبها میآورد.

صدای عجیب وصل شدن به اینترنت در دهه ۷۰ و ۸۰، دروازه ورود ما به دنیای وب بود. مودمهای دیالآپ با سرعت ناچیز خود که خط تلفن را هم اشغال میکردند، پدران تکنولوژی فیبر نوری و اینترنت 5G امروزی هستند.
اگر دقت کنید، تمام ۱۲ گجت بالا امروزه در یک دستگاه باریک که در جیب شماست جمع شدهاند. گوشی هوشمند امروزی شما در واقع ترکیبی از واکمن، دوربین عکاسی، تلویزیون، ماشینحساب، کنسول بازی، مودم و ویدئو است.
امروزه بسیاری از این محصولات به عنوان اشیاء کلکسیونی شناخته میشوند. یک واکمن آکبند یا یک کنسول گیمبوی سالم در مزایدههای جهانی هزاران دلار قیمت دارد. نگاهی به این محصولات ثابت میکند که در ۱۰ تا ۲۰ سال گذشته، جهان با چه سرعت شگفتانگیزی تغییر کرده است.