عصر ایران - وقتی صحبت از دردناکترین نیش در دنیای حشرات میشود، نام یک گونه همیشه در صدر فهرست قرار میگیرد: مورچه فشنگی. تجربهای که برخی آن را با اصابت گلوله مقایسه کردهاند — دردی موجی، سوزان و طولانیمدت که تا ساعتها ادامه دارد.
این توصیفها تنها اغراق رسانهای نیستند. پایه این ادعا به تحقیقات حشرهشناس آمریکایی جاستین اشمیت (Justin O. Schmidt) برمیگردد؛ کسی که «شاخص درد گزش اشمیت» (Schmidt Sting Pain Index) را ابداع کرد و شدت درد نیش حشرات را از ۱ تا ۴ دستهبندی نمود.
در این شاخص، تنها چند گونه به بالاترین امتیاز یعنی ۴ رسیدهاند — و در صدر آنها مورچه فشنگی و زنبور تارانتولا هاوک قرار دارند.

نام علمی این حشره Paraponera clavata است. این مورچه که در جنگلهای بارانی آمریکای مرکزی و جنوبی زندگی میکند، طولی بیش از ۳ سانتیمتر دارد و با وجود جثه بزرگش، بسیار سریع و تهاجمی است.
تحقیقات جدید نوروبیولوژی نشان میدهد زهر مورچه فشنگی حاوی پپتیدی به نام پونراتوکسین (Poneratoxin) است. این ترکیب:
به کانالهای سدیمی سلولهای عصبی متصل میشود
آنها را در وضعیت فعال نگه میدارد
مانع قطع شدن سیگنال درد میشود
نتیجه؟
پیامهای درد به طور مداوم و شدید به مغز ارسال میشوند — درست مانند اینکه سیستم هشدار عصبی بدن روی حالت «فعال دائم» گیر کرده باشد.
طبق توصیف اشمیت:
«مثل این است که گلولهای به شما اصابت کند؛ دردی ناب، شدید و موجی.»
ویژگیهای درد:
شروع ناگهانی
افزایش موجی شدت
اوج سوزش پس از چند دقیقه
ادامه درد تا ۱۲ ساعت (گاهی حتی بیشتر)
تمرکز درد در محل گزش (بدون آسیب جدی به قلب یا ریه)
نکته جالب این است که با وجود شدت بالا، این نیش معمولاً کشنده نیست و اثرات بلندمدت شناختهشدهای ندارد.

دیگر دارنده رتبه ۴ در شاخص درد، زنبوری از جنس Pepsis grossa است که به نام «تارانتولا هاوک» شناخته میشود.
این زنبور شکارچی عنکبوتهای بزرگ است، اما نیش آن بیشتر کاربرد دفاعی دارد.
بسیار ناگهانی و انفجاری
شبیه شوک الکتریکی
بهشدت فلجکننده در لحظه
اما کوتاهتر از درد مورچه فشنگی (معمولاً چند دقیقه تا حداکثر یک ساعت)
اشمیت تجربه آن را چنین توصیف میکند:
«مثل راه رفتن زیر سیم برق فشار قوی در طوفان — و ناگهان سیم روی بازوی شما بیفتد.»
از نظر زیستشناسی، این تفاوت منطقی است:
مورچه باید از کلونی دفاع کند، بنابراین درد طولانی مفید است.
اما زنبور فقط میخواهد شکارچی را شوکه کند و فرار کند — پس درد شدید اما کوتاه کافی است.
در سالهای اخیر، مطالعات پروتئومیک و ژنتیکی روی زهر حشرات نشان دادهاند:
زهر آنها حاوی پپتیدهای بسیار تخصصی هدفگیرنده سیستم عصبی است
این ترکیبات میتوانند ابزار ارزشمندی برای مطالعه درد مزمن باشند
برخی پژوهشگران از این سموم برای درک بهتر مکانیسمهای انتقال درد در انسان استفاده میکنند
این یعنی موضوع فقط یک «درد عجیب» نیست؛ بلکه پنجرهای به فهم عمیقتر سیستم عصبی انسان است.
در بیشتر موارد:
کشنده نیست
آسیب دائمی ایجاد نمیکند
اما تجربهای بسیار طاقتفرساست
در افراد حساس ممکن است واکنش آلرژیک شدید (آنافیلاکسی) رخ دهد که نیازمند مراقبت فوری پزشکی است — همانند سایر نیشهای زنبور.
درد یک ابزار بقاست.
هرچه درد شدیدتر باشد، احتمال اینکه شکارچی دوباره آن گونه را هدف بگیرد کمتر است.
در مورد مورچه فشنگی و تارانتولا هاوک، طبیعت به سطحی از بازدارندگی رسیده که حتی انسان نیز آن را فراموش نمیکند.
مورچه فشنگی و زنبور تارانتولا هاوک بالاترین امتیاز درد را در شاخص اشمیت دارند.
زهر آنها مستقیماً روی سیستم عصبی اثر میگذارد.
درد مورچه فشنگی موجی و طولانی است؛ درد زنبور شوکی و کوتاهتر.
با وجود شدت بالا، معمولاً کشنده نیستند.
پژوهشهای جدید از این سموم برای مطالعه درد انسانی استفاده میکنند.
اگر روزی در جنگلهای آمازون قدم میزنید و مورچهای بزرگ روی دستتان دیدید، شاید بهتر باشد آرام عقب بروید — چون این تجربهای است که احتمالاً هرگز از یادتان نخواهد رفت.