20 کشور آفریقایی تهدید به قطع رابطه با ایران کردند: احمدی نژاد به وعده هایش عمل نکرد / سنگال:تهران رسماً عذرخواهی کند

 
در حالی كه مشاجرات در مورد شیوه بركناری متكی در محافل خبری و حتی در میان مردم هنوز ادامه دارد و افكار عمومی به نحوه بركناری و خارج از عرف منوچهر متكی واكنش نشان می دهند و آن را نوعی خلع سلاح كردن مامور اعزامی كشور و بی اعتبار كردن فرستاده رسمی جمهوری اسلامی در مقابل طرف خارجی قلمداد می كنند، اخبار رسیده حاكی از آن است كه مقامات سنگال نیز به این اقدام رئیس جمهور ایران واكنش نشان داده و خواهان عذرخواهی رسمی ایران از این كشور شده اند.

به گزارش  «تابناك»، ظاهرا سفارت سنگال در تهران پیغام تهدید آمیزی به وزارت خارجه ارسال كرده و در آن خواهان عذرخواهی رسمی مقامات ایران از این حادثه شده اند.

بنابر این گزارش مقامات سنگال همچنین به این خواسته بسنده نكرده و تهدید كرده اند كه اگر به صورت رسمی از این كشور عذرخواهی نشود، سفارت خود را در تهران تعطیل خواهند كرد.

این در حالی است كه در چند روز گذشته برخی از سایت های خبری نیز گزارش هایی را منتشر كرده بودند؛ مبنی بر اینكه حدود 20 كشور آفریقایی در واكنش به عدم تحقق وعده های احمدی نژاد كه در سفر به این كشورها قول انجام آنها را داده بود، تهدید كرده اند كه سفارتخانه های خود را در تهران تعطیل خواهند كرد.

به نظر می رسد فارغ از موفق بودن یا نبودن متكی در زمان مسئولیتش ـ كه محل بحث است ـ نوع رفتار رئیس جمهور در بركناری وی، نه تنها واكنش هایی را در داخل بر انگیخته است و افكار عمومی داخلی این شیوه بركناری مامور در حال انجام ماموریت را نوعی بی اخلاقی و بی اعتبار جلوه دادن فرستادگان كشور تلقی می كنند، بلكه واكنش كشوری چون سنگال را نیز برانگیخته است تا جایی كه این كشور خود را آنقدر گستاخ می بیند كه ایران را تهدید به تعطیلی سفارتخانه خود در تهران و یا احیانا قطع رابطه با كشورمان می كند.

بر این اساس لازم است مقامات در استفاده از حقوق قانونی خود، مصالح كشور را در نظر بگیرند و امورات كشور را در حوزه روابط و خوشایند و بدآیند شخصی تعریف نكنند و با ملاحظه جمیع جهات در مورد همكاران خود و ادامه همكاری یا عدم ادامه همكاری با آنان تصمیم بگیرند.

اینكه تصمیم یكی از مقامات در استفاده از نیرویی یا عدم استفاده از آن، به گونه ای صورت بگیرد كه از یك سو باعث بی اعتباری فرستادگان و دیپلمات های ایرانی در خارج از كشور گردد و از سویی دیگر كشور های مقابل را به گونه ای گستاخ كند كه دخالت در امور داخلی ایران را به اذهان متبادر كند، از مواردی است كه نه تنها بی سابقه بوده، بلكه ممكن است فقط در شرایط فوق العاده در یك كشور اتفاق بیفتد.